صحيفه سجاديه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
  • نيايش روز عرفه   
  • 1389-08-01 9:11:28  
  • تعداد بازدید : 233   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • نيايش روز عرفه

    دعاى ‌آن‌ حضرت عليه السلام است ‌در‌ روز عرفه  


    •    سپاس خداى ‌را‌ پروردگار جهانيان.
    •    بار خدايا، سپاست باد، ‌اى‌ آفريدگار آسمانها ‌و‌ زمين، ‌اى‌ شكوهمند ‌و‌ بزرگوار، پروردگار پرورندگان، معبود پرستندگان، آفريدگار آفريدگان، ميراث ‌بر‌ همه چيز ‌كه‌ هيچ چيز همانندت نيست، ‌و‌ هيچ چيز ‌از‌ دايره ‌ى‌ دانشت بيرون نيست، ‌اى‌ آنكه همه چيز ‌را‌ ‌در‌ حيطه خود دارى، ‌و‌ ‌بر‌ ‌هر‌ چيز نظر دارى.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، يكتاى يگانه ‌بى‌ همانند فرا رتبه.
    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست بخشنده ‌ى‌ پربخشش، بزرگ ‌بى‌ آلايش، بزرگوار بزرگمنش.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، والاى بلند رتبه، سخت گير انتقام گيرنده.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، مهربان بخشنده، داناى فرزانه.
    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، شنواى بينا، ‌بى‌ آغاز دانا.
    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، گشاده دست بزرگوار، جاويد هميشه ماندگار.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، آغاز پيش ‌از‌ پيدايش، ‌و‌ آخر ‌پس‌ ‌از‌ شمارش.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، ‌در‌ نهايت فرازمندى نزديك ‌و‌ ‌در‌ عين نزديك فرازمند.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خدايى نيست، شكوهمند ارجمند، بزرگوار ستايشمند.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌تو‌ خداى نيست، آفريدگان ‌را‌ ‌بى‌ هيچ سابقه آفريدى، ‌هر‌ ‌چه‌ ‌را‌ نقش بستى، ‌بى‌ هيچ نمونه نقش بستى ‌و‌ ‌هر‌ ‌چه‌ ‌را‌ پديد آوردى ‌بى‌ هيچ تقليد پديد آوردى.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌هر‌ چيز ‌را‌ ‌به‌ اندازه مقدر كردى، همه چيز ‌را‌ ‌به‌ حساب آمده ساختى، ‌و‌ كار آفريدگان ‌را‌ ‌به‌ نيك سامان دادى.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ شريكى ياريت نداده، ‌در‌ كار ‌به‌ وزيرى نيازت نيفتاده، ‌و‌ ‌بر‌ كارت گواه ‌و‌ ناظرى نظر نيفكنده.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌هر‌ ‌چه‌ ‌را‌ خواسته ‌اى‌ ضرورت يافته، آنچه حكم كرده ‌اى‌ ‌به‌ مقتضاى دادگريت بوده، ‌و‌ آنچه فرمان داده ‌اى‌ ‌به‌ انصاف ره برده.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌در‌ مكان نمى گنجى، ‌در‌ سلطنتت نيست هماوردى، ‌و‌ ‌از‌ برهان وبيان ‌در‌ نمى مانى.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ همه چيز ‌را‌ ‌به‌ شمار ‌در‌ آورده اى، براى ‌هر‌ چيز پايانى نهاده اى، ‌و‌ ‌هر‌ چيز ‌را‌ ‌به‌ اندازه مقدر نموده اى.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ‌از‌ درك ذاتت اوهام فرو مانند، فهم ‌ها‌ ‌از‌ دريافت چگونگى ‌ات‌ ناتوانند، ‌و‌ ديدگان جايت ‌را‌ ‌در‌ نمى يابند.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ پايانت نيست ‌كه‌ محدود ‌به‌ حدى گردى، نمونه ‌ات‌ نيست ‌كه‌ موجود ‌به‌ نظر آيى، ‌و‌ فرزندى نياورده ‌اى‌ ‌تا‌ زاده شده باشى.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ ضدت نيست ‌تا‌ ‌با‌ ‌تو‌ بستيزد، همانندت نيست ‌تا‌ ‌بر‌ ‌تو‌ ‌سر‌ برافرازد، ‌و‌ همتايت نيست ‌تا‌ ‌با‌ ‌تو‌ برابرى جويد.

    •    تو ‌آن‌ خدايى ‌كه‌ آغاز كردى، ايجاد فرمودى، پديدار ساختى، بيافريدى، ‌و‌ ‌هر‌ ‌چه‌ ساختى زيبا ‌و‌ استوار نگاشتى.

    •    بار خدايا، ‌تو‌ منزهى! ‌چه‌ ‌بر‌ فراز است مقامت! ‌چه‌ بلند است منزلت ‌و‌ جايگاهت! ‌چه‌ حقيقت نماست معيار جدا سازى ‌حق‌ ‌از‌ باطلت!

    •    تو منزهى! ‌اى‌ لطيف، ‌چه‌ بسيار است لطفت! ‌اى‌ مهربان، ‌چه‌ بسيار است مهرت! ‌اى‌ حكيم، ‌چه‌ بسيار است دانايى ات!

    •    تو منزهى! ‌اى‌ پادشاه، ‌چه‌ بسيار است قدرتت. ‌اى‌ بخشنده، ‌چه‌ گسترده است توانگريت. ‌اى‌ بلند مرتبه، ‌چه‌ والاست رتبه ات. ‌تو‌ شكوهمند، بلند مرتبه، بزرگوار ‌و‌ شايان سپاس ‌و‌ ستايشى.

    •    تو منزهى! دستت ‌را‌ ‌به‌ نيك گشوده اى، ‌به‌ هدايت شناخته شده اى، ‌و‌ براى رفع نياز دين ‌و‌ دنياى خواهندگان آماده اى.

    •    تو منزهى! ‌هر‌ ‌چه‌ ‌در‌ دانشت گذرد ‌در‌ برابرت فروتن است، آنچه فرودين عرش توست ‌در‌ برابرت خاشع است، ‌و‌ همه ‌ى‌ آفريدگانت ‌در‌ برابرت تسليم اند.

    •    تو منزهى! ‌نه‌ ‌به‌ حواس ‌در‌ آيى، ‌نه‌ ‌با‌ احساس جسته، ‌نه‌ ‌با‌ تماس شناخته شوى، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌بر‌ ‌تو‌ مكرى دارد، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌از‌ ‌تو‌ چيزى پنهان تواند، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌با‌ ‌تو‌ منازعه تواند، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌بر‌ ‌تو‌ چيره شود، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌با‌ ‌تو‌ جدال كند، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌تو‌ ‌را‌ بفريد، ‌نه‌ ‌كس‌ ‌بر‌ ‌تو‌ كيدى انديشد.

    •    تو منزهى! راهت راهى هموار، فرمانت ‌از‌ هدايت سرشار، ‌و‌ خود هموار زنده ‌اى‌ ‌و‌ ‌از‌ نياز ‌بر‌ كنار.

    •    تو منزهى! سخنت حكمت آموز است، فرمانت دهان دوز ‌و‌ اراده ‌ات‌ سبب سوز.

    •    تو منزهى! خواستت ‌را‌ ‌كس‌ باز نگرداند، ‌و‌ كلماتت دگرگونى نمى يابد.
    •    تو منزهى! ‌اى‌ نشانه هايت همه ‌جا‌ آشكار، ‌و‌ ‌اى‌ آسمانها ‌و‌ جانها ‌را‌ آفريدگار.

    •    سپاس ‌تو‌ را، سپاسى ‌كه‌ ‌با‌ جاودانگيت جاودان ماند.
    •    سپاس ‌تو‌ را، سپاسى ‌كه‌ ‌به‌ نعمتت پايدار گردد.
    •    سپاس ‌تو‌ را، سپاسى ‌كه‌ همسنگ آفرينشت باشد.
    •    سپاس ‌تو‌ ‌را‌ سپاسى ‌كه‌ ‌بر‌ خشنوديت بيفزايد.
    •    سپاس ‌تو‌ ‌را‌ سپاسى ‌كه‌ ‌با‌ سپاس ديگر سپاسگزاران همراه شود، ‌و‌ شكرى ‌كه‌ شكر ديگر شكرگزاران ‌از‌ ‌آن‌ فرو ماند.

    •    سپاسى ‌كه‌ تنها ‌تو‌ ‌را‌ سزد، ‌و‌ تنها وسيله ‌ى‌ تقربت ‌به‌ سوى ‌تو‌ گردد.
    •    سپاسى ‌كه‌ دوام نعمت پيشين ‌را‌ سبب شود، ‌و‌ نعمت تازه ‌را‌ تداوم بخشد.
    •    سپاسى ‌كه‌ ‌با‌ گذشت روزگاران علاوه شود، ‌و‌ ‌پى‌ ‌در‌ ‌پى‌ فزونى يابد.
    •    سپاسى ‌كه‌ فرشتگان شمارگر ‌از‌ شمار ‌آن‌ فرو مانند، ‌و‌ بدانچه فرشتگان نگارنده ‌در‌ لوح محفوظ نگاشته اند فزونى گيرد.

    •    سپاسى ‌كه‌ ‌با‌ عرش مجيدت همسنگ ‌و‌ ‌با‌ كرسى رفيعت برابرباشد.
    •    سپاسى ‌كه‌ ثوابش ‌در‌ پيشگاهت ‌به‌ كمال باشد، ‌و‌ پاداشش همه ‌ى‌ پاداشها ‌را‌ فرا گيرد،

    •    سپاسى ‌كه‌ آشكارش همانند نهانش باشد ‌و‌ نهانش ‌با‌ نيت راستيش قرين باشد.

    •    سپاسى ‌كه‌ هيچ آفريده ‌اى‌ همانند ‌آن‌ ‌تو‌ ‌را‌ نستوده باشد، ‌و‌ ‌كس‌ ‌جز‌ ‌تو‌ ارج ‌آن‌ نشناسد.

    •    سپاسى ‌كه‌ شمارشگرانش ‌را‌ ‌در‌ شمارش يارى دهند، ‌و‌ كامل كنندگانش ‌را‌ نصرت بخشند.

    •    سپاسى ‌كه‌ سپاسهاى ديگر ‌را‌ ‌كه‌ آفريده ‌اى‌ ‌در‌ خود گرد آرد، ‌و‌ سپاسهايى ‌را‌ ‌كه‌ زين ‌پس‌ ‌مى‌ آفرينى ‌به‌ رشته كشد.

    •    سپاسى ‌كه‌ هيچ سپاسى ‌به‌ سخنت نزديك ‌تر‌ ‌از‌ ‌آن‌ نباشد، ‌و‌ ‌از‌ آنكه ‌تو‌ ‌را‌ بدان سپاس گويد، سپاسگزارترى نباشد.

    •    سپاسى ‌كه‌ ‌به‌ پاس كرمت ‌بر‌ نعمتها بيفزايد، ‌و‌ ‌به‌ پاس احسانت سپاسى ‌پس‌ ‌از‌ سپاسى بدان بپيوندد.

    •    سپاسى ‌كه‌ شايان عظمت ذاتت باشد، ‌و‌ ‌با‌ ‌عز‌ ‌و‌ جلالت برابر گردد.
    •    پروردگارا، ‌بر‌ محمد ‌و‌ خاندان محمد دورد فرست- ‌آن‌ پيامبر برگزيده ‌ى‌ پسنديده، گرامى ‌و‌ مقرب درگاهت بهترين درودهايت را، ‌و‌ ‌به‌ ‌وى‌ بركت ‌ده‌ عالى ترين بركاتت را، ‌و‌ ‌از‌ رحمتت ‌بر‌ ‌وى‌ ببخشاى سودمندترينش را.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ محمد ‌و‌ خاندانش درود فرست، درودى پاكيزه، ‌كه‌ هيچ درودى ‌به‌ پاكيزگيش نباشد، ‌و‌ ‌بر‌ ‌وى‌ درود فرست درودى فزاينده، ‌كه‌ هيچ درودى فزاينده ‌تر‌ ‌از‌ ‌آن‌ نبود، ‌و‌ ‌بر‌ ‌وى‌ درود فرست درودى خشنود كننده، ‌كه‌ فراتر ‌از‌ ‌آن‌ درودى صورت نبندد.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ محمد ‌و‌ خاندانش درود فرست، درودى ‌كه‌ خشنودش گرداند، ‌و‌ ‌بر‌ خشنوديش بيفزايد، ‌بر‌ ‌وى‌ درود فرست، درودى ‌كه‌ ‌تو‌ ‌را‌ خشنود گرداند، ‌و‌ ‌به‌ خشنوديت بيفزايد، ‌بر‌ ‌وى‌ درود فرست درودى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌آن‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌وى‌ نپسندى، ‌و‌ ‌جز‌ ‌او‌ ‌را‌ لايق نبينى ‌كه‌ سزاوار ‌آن‌ باشد.

    •    پروردگارا، برمحمد وخاندانش درود فرست، درودى ‌كه‌ ‌از‌ خشنودى ‌ات‌ درگذرد، ‌و‌ ‌به‌ جاودانگى ‌ات‌ جاودان ماند، ‌و‌ ‌آن‌ سان ‌كه‌ كلمات ‌را‌ پايانى نيست پايان نپذيرد.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ محمد ‌و‌ خاندانش درود فرست، درودى ‌كه‌ درود فرشتگان ‌و‌ پيامبران ‌و‌ فرستادگان ‌و‌ اهل اطاعتت ‌را‌ گرد آرد ‌و‌ درودهاى بندگانت ‌از‌ ‌جن‌ ‌و‌ انس ‌و‌ آنان ‌كه‌ دعوتت ‌را‌ اجابت كرده اند ‌در‌ برگيرد، ‌و‌ درود همه ‌ى‌ اصناف آفريدگانت ‌را‌ همراه خود سازد.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ خاندانش درود فرست، درودى ‌كه‌ ‌هر‌ درود گذشته ‌و‌ نوپديد ‌را‌ ‌در‌ برگيرد، ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ خاندانش درود فرست، درودى ‌كه‌ نزد ‌تو‌ ‌و‌ نزد غير ‌تو‌ پسنديده باشد ‌و‌ بدان، درودهايى بيافرينى ‌كه‌ آنچه پيش ‌از‌ اين درود فرستاده ايم چندين برابر گردد، ‌و‌ ‌با‌ گذشت روزگاران ‌بر‌ ‌آن‌ ‌پى‌ ‌در‌ ‌پى‌ بيفزايى ‌تا‌ آنجا ‌كه‌ كسى ‌جز‌ ‌تو‌ نتواند آنها ‌را‌ بشمار آرد.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ خاندان پاكيزه ‌ى‌ ‌او‌ درود فرست، كسانى ‌كه‌ آنان ‌را‌ براى قيام ‌به‌ فرمانت، خزانه دارى دانشت، نگاهبانى دينت، جانشينان خود ‌در‌ زمينت ‌و‌ حجت هاى خويش ‌بر‌ بندگانت، برگزيده اى، ‌و‌ آنان ‌را‌ ‌به‌ اراده ‌ات‌ ‌از‌ ‌هر‌ پليدى ‌و‌ پلشتى پاك گردانده، ‌و‌ دستاويز رسيدن ‌به‌ مقام قربت، ‌و‌ دستيابى ‌به‌ بهشت برينت ساخته اى.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ محمد وخاندانش درود فرست، درودى ‌كه‌ بخشش ‌و‌ احسانت ‌را‌ ‌بر‌ آنان گسترده گرداندى، ‌و‌ عطايا ‌و‌ هدايايت ‌را‌ ‌بر‌ ايشان ‌به‌ كمال رسانى، ‌و‌ ‌از‌ عوايد ‌و‌ فوايدش بهره ‌ى‌ فراوان نصيبشان سازى.

    •    پروردگارا، ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ خاندانش درود فرست دروديى ‌كه‌ ‌نه‌ آغازش ‌را‌ آغازى باشد، ‌نه‌ پايانش ‌به‌ پايان رسد، ‌و‌ ‌نه‌ نهايتش ‌را‌ سرآمدى باشد.

    •    پروردگارا ‌بر‌ آنان درود فرست، درودى همسنگ عرش خود ‌و‌ آنچه ‌در‌ فرودين ‌آن‌ ‌جا‌ گرفته است، ‌و‌ ‌به‌ گستره ‌ى‌ آسمانهايت ‌و‌ ‌هر‌ ‌چه‌ فراتر ‌از‌ آنهاست. ‌و‌ ‌به‌ شمار زمينهايت ‌و‌ آنچه ‌در‌ زيرين آنهاست، درودى ‌كه‌ آنان ‌را‌ ‌به‌ مقام قربت رساند، ‌و‌ خرسندى ‌تو‌ ‌و‌ آنان ‌را‌ ‌به‌ ارمغان آرد، ‌و‌ ‌در‌ كنار ديگر درودها جاودان ماند.

    •    بار خدايا، ‌در‌ ‌هر‌ زمان دينت ‌را‌ ‌به‌ امامى يارى رسانده اى، ‌تا‌ پرچم راهنماى بندگانت باشد، ‌و‌ ‌در‌ شهرها چراغى فروزان گردد، ‌و‌ اين ‌پس‌ ‌از‌ ‌آن‌ است كه: رشته ‌اش‌ ‌را‌ ‌به‌ ر شته ‌ات‌ پيوسته اى، ‌و‌ ‌او‌ ‌را‌ دستاويز خشنوديت ساخته اى، ‌و‌ اطاعتش ‌را‌ واجب گردانده اى، ‌و‌ ‌از‌ نافرمانيش باز داشته اى، ‌و‌ فرمان داده ‌اى‌ ‌كه‌ فرمانش برند، ‌و‌ ‌از‌ نهى ‌اش‌ باز ايستند، ‌و‌ كسى ‌بر‌ ‌وى‌ پيشى نگيرد، ‌و‌ كسى ‌از‌ ‌وى‌ واپس نماند، ‌او‌ نگهدار پناهندگان، پناه ايمان باوران، دستاويز متمسكان ‌و‌ جلوه ‌و‌ جلال جهانيان است.

    •    بار خدايا، ‌به‌ ولى خود امام زمان شكر نعمتى ‌را‌ ‌كه‌ ‌به‌ ‌وى‌ ارزانى داشته ‌اى‌ الهام نما، ‌و‌ ‌به‌ ‌ما‌ نيز شكر نعمت هدايت ولى ‌را‌ الهام فرما، ‌وى‌ ‌را‌ ‌از‌ سوى خود سلطه ‌و‌ توانايى ده، پرچم پيروزى ‌را‌ ‌در‌ ‌كف‌ دستش نه، دولتش ‌را‌ ‌به‌ نيرومندترين اركان قدرتت پايدار بدار، پشتش ‌را‌ استوار، بازوانش ‌را‌ توانا، ‌و‌ ‌او‌ ‌را‌ همواره ‌در‌ برابر ديده ‌ات‌ ميدار، ‌به‌ حفظ خويش نگهدارش، ‌به‌ فرشتگانت ياريش بخش، ‌و‌ ‌با‌ سپاه پيروزت مؤيدش دار.

    •    بار خدايا، كتابت، حدود ‌و‌ شرايعت، ‌و‌ سنتهاى پيامبرت را- ‌كه‌ درودت ‌اى‌ خداوند ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ خاندانش باد- بدو ‌بر‌ پاى دار، ‌و‌ آنچه ‌را‌ ستمگران ‌از‌ معالم دينت ميرانده اند بدو زنده بدار، زنگار ستمگران ‌را‌ بدو ‌از‌ راهت بزداى، ‌و‌ دشوارى ‌ها‌ ‌را‌ بدو ‌از‌ راهت دور دار، ‌و‌ منحرف شدگان ‌از‌ راهت ‌را‌ بدو ‌از‌ ميان بردار، ‌و‌ ‌به‌ نيروى ‌او‌ كسانى ‌كه‌ راه راستت ‌را‌ ‌كج‌ جلوه ‌مى‌ دهند ريشه ‌كن‌ فرما.

    •    بار خدايا، ولى خود امام زمان را، نسبت ‌به‌ دوستانت دلى مهربان عطا فرما، دستش ‌را‌ ‌بر‌ دشمنانت بگشا، ‌و‌ ‌از‌ رأفتت ‌و‌ مهر ‌و‌ عطوفت ‌و‌ محبتش بهره مند ‌كن‌ ‌ما‌ را، چنان ‌كن‌ ‌كه‌ ‌ما‌ ‌از‌ شنوندگان ‌و‌ فرمانبرداران ‌او‌ باشيم، ‌و‌ ‌در‌ جلب خشنوديش كوشيم، ‌و‌ ياريش دهيم، ‌و‌ ‌در‌ برابر دشمنانش مدافع ‌او‌ باشيم، ‌و‌ اين مايه ‌ى‌ تقرب ‌ما‌ ‌به‌ ‌تو‌ ‌و‌ پيامبرت- ‌كه‌ درود خدا برا ‌و‌ و خاندانش باد- گردد.

    •    بار خدايا، ‌بر‌ دوستان ايشان درود فرست، آنان كه: مرتبت شان ‌را‌ پذيرايند، راه روشنشان ‌را‌ همى پويند، ‌به‌ جاى پايشان گام ‌مى‌ نهند، ‌به‌ رشته ‌ى‌ آنان چنگ ‌مى‌ زنند، ‌به‌ ولايتشان تمسك ‌مى‌ جويند، پيشوايى شان ‌را‌ ‌پى‌ ‌مى‌ گيرند، تسليم فرمان آنانند، ‌در‌ اطاعتشان همى كوشند، منتظران دولت آنانند، چشم ‌به‌ راه ظهور ايشانند، تحيت ‌و‌ درودى مبارك ‌و‌ پاكيزه ‌و‌ فزاينده، ‌هر‌ بامداد ‌و‌ شامگاه ‌بر‌ آنان باد.

    •    بار خدايا، برايشان ‌و‌ ‌بر‌ روانشان سلام ‌و‌ درود فرست ‌و‌ كارشان ‌را‌ ‌بر‌ پرهيزگارى گرد آور، ‌و‌ امورشان ‌را‌ ‌به‌ صلاح بر، ‌و‌ توبه شان بپذير، ‌كه‌ ‌تو‌ توبه پذيرى مهربان ‌و‌ بهترى آمرزگارانى، ‌ما‌ ‌را‌ دربهشت برين جاى ‌ده‌ ‌با‌ اينان ‌اى‌ مهربانترى مهر گستران.

    •    بار خدايا، امروز روز عرفه است، روزى ‌كه‌ ‌آن‌ ‌را‌ شريف ‌و‌ گرامى داشته اى، ‌و‌ ‌آن‌ ‌را‌ بزرگ شمرده اى، ‌و‌ رحمتت ‌را‌ ‌در‌ ‌آن‌ گسترده اى، ‌و‌ ‌به‌ عفوت ‌بر‌ مردمان منت نهاده اى، ‌و‌ عطايت ‌را‌ ‌در‌ ‌آن‌ افزوده اى، ‌و‌ بدان ‌بر‌ بندگانت تفضل فرموده اى.

    •    بار خدايا، ‌و‌ ‌من‌ ‌آن‌ بنده ‌ى‌ توأم ‌كه‌ پيش ‌از‌ آفريدن ‌و‌ ‌پس‌ ‌از‌ آفريدنش ‌وى‌ ‌را‌ نعمت عطا كردى ‌و‌ ‌او‌ ‌را‌ ‌در‌ زمره ‌ى‌ كسانى قرار دادى ‌كه‌ ‌به‌ دينت ره نموده ‌اى‌ ‌و‌ ‌به‌ گزاردن حقت موفق داشته اى، ‌و‌ ‌به‌ ريسمان استوارت نگاهداشته اى، ‌و‌ ‌در‌ حزبت درآوردى، ‌و‌ ‌به‌ دوستى دوستان ‌و‌ دشمنى دشمنانت ارشاد كرده اى.

    •    آنگاه فرمانش دادى ‌و‌ ‌او‌ فرمان نبرد، منعش نمودى ‌و‌ باز نايستاد، ‌از‌ نافرمانيت بازش داشتى ‌و‌ ‌او‌ ‌با‌ فرمانت مخالفت ورزيد، ‌و‌ مرتكب نافرمانيت گرديد، اما ‌نه‌ ‌از‌ روى دشمنى ‌با‌ ‌تو‌ ‌و‌ ‌يا‌ گردنكشى ‌بر‌ ‌تو‌ بلكه هواى نفسش ‌وى‌ ‌را‌ بدانچه ‌از‌ ‌آن‌ دورش خواسته بودى، ‌و‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌بر‌ حذرش داشته بودى، فراخواند، ‌و‌ دشمن ‌تو‌ ‌و‌ دشمن وى- شيطان- فريبش داد، ‌و‌ ‌او‌ ‌در‌ عين آگاهى ‌از‌ عذابت مرتكب گناهان شد، ‌با‌ ‌آن‌ ‌كه‌ اميدوارى ‌به‌ عفوت ‌و‌ اعتماد ‌به‌ گذشتت داشت، ‌و‌ ‌با‌ آنهمه نعمت ‌كه‌ ‌به‌ ‌وى‌ بخشيده بودى، سزاوارترين بندگانت بود ‌كه‌ خود ‌را‌ ‌به‌ گناه نيالايد.

    •    بار خدايا، ‌و‌ اكنون اين منم ‌بر‌ درگاهت ايستاده، ذليل ‌و‌ خوار، خاضع ‌و‌ خاشع، ترسان ومعترف ‌به‌ گناهان بزرگى ‌كه‌ ‌بر‌ دوش ‌مى‌ كشم، ‌و‌ خطاهاى عظيمى ‌كه‌ مرتكب شده ام، ‌در‌ سايه ‌ى‌ عفوت آرميده ام، ‌و‌ ‌به‌ رحمتت پناه جسته ام، ‌و‌ ‌مى‌ دانم ‌كه‌ كسى مرا ‌از‌ ‌تو‌ زنهار نخواهد داد، ‌و‌ كسى مرا ‌از‌ كيفرت ‌در‌ امان نخواهد داشت.

    •    خداوندا، اكنون ‌كه‌ ‌به‌ درگاهت ‌رو‌ نهاده ام، ‌با‌ ‌آن‌ پرده ‌كه‌ ‌بر‌ گنهكاران ‌مى‌ كشى بپوشانم، ‌و‌ ‌آن‌ گونه ‌كه‌ تسليم شدگان درگاهت ‌را‌ ‌مى‌ بخشى ببخشايم، ‌و‌ ‌آن‌ سان ‌كه‌ آرزومندان آمرزشت ‌در‌ احسان ‌مى‌ كنى بنوازم، ‌كه‌ آمرزش ‌و‌ بخشايشت ‌هر‌ چند بزرگ بود ‌در‌ پيشگاهت بزرگ ننمايد.

    •    بار خدايا، امروز برايم بهره ‌اى‌ قرار ‌ده‌ ‌كه‌ بدان ‌به‌ بهره ‌اى‌ ‌از‌ خشنوديت رسم، ‌و‌ ‌از‌ ‌آن‌ ثوابى ‌كه‌ پرستندگانت بدان دست ‌مى‌ يابند، تهيدست باز مگردانم.

    •    كه ‌من‌ ‌هر‌ چند ‌از‌ اعمال نيك آنان چيزى تقديم نداشته ام، اما اقرار ‌به‌ يكتاييت ‌و‌ نفى ‌ضد‌ ‌و‌ همانند ‌و‌ همتا برايت ‌را‌ تقديم داشته ام.
    •    ‌و‌ ‌از‌ درهايى ‌به‌ سويت آمده ‌ام‌ ‌كه‌ خود فرمودى ‌از‌ آنها ‌به‌ سويت آيند ‌و‌ ‌به‌ درگاهت ‌به‌ چيزى تقرب جسته ‌ام‌ ‌كه‌ ‌تا‌ بدان تقرب نجويند تقرب ‌به‌ ‌تو‌ ‌را‌ نتوانند.

    •    آنگاه خوارى ‌و‌ فروتنى ‌و‌ خوش گمانى ‌و‌ اطمينان ‌به‌ رحمتت، ‌را‌ ‌با‌ ‌آن‌ بدرقه كرده ام، ‌و‌ اميد ‌به‌ ‌تو‌ را- ‌كه‌ اميدواران ‌از‌ ‌آن‌ نوميد نمى گردند- ‌به‌ همراه ‌آن‌ شفيع گرداندم.

    •    بار خدايا، ‌از‌ ‌تو‌ درخواست ‌مى‌ كنم، همانند موجودى حقير، ذليل، نيازمند، ‌بى‌ نوا، ترسان، زنهار خواه، همراه ‌با‌ ترس ‌و‌ تضرع ‌و‌ پناه جويى ‌و‌ پناه خواهى ‌به‌ درگاهت، ‌نه‌ ‌از‌ روى گردنكشى چون متبكران ‌كه‌ تكبر ورزند، ‌و‌ ‌نه‌ ‌از‌ روى خود بزرگ بينى آنگونه ‌كه‌ اطاعت كنندگان ‌را‌ دلير ‌مى‌ سازد، ‌و‌ ‌نه‌ ‌از‌ روى غرور ‌كه‌ دلخوش ‌به‌ شفاعت شفاعت كنندگان باشم.

    •    بار خدايا، ‌من‌ اكنون كمترين كمترانم، خوارترين خوارانم، چونان ذره ‌اى‌ ‌يا‌ ‌از‌ ‌آن‌ كمتر، پس، ‌اى‌ آنكه ‌در‌ كيفر بدكاران شتاب نمى كنى، ‌و‌ ‌به‌ ناز ‌و‌ نعمت فرورفتگان ‌را‌ مهلت ‌مى‌ دهى، ‌و‌ ‌اى‌ آنكه لغزشكارن ‌را‌ ‌مى‌ بخشى، ‌و‌ ‌به‌ خطاكاران ‌از‌ روى احسان فرصت ‌مى‌ دهى.

    •    اينك ‌من‌ ‌آن‌ بنده ‌ى‌ گنهكارم ‌كه‌ اعتراف ‌به‌ گناه خود دارم، خطا كارى ‌كه‌ فرو لغزيده ام.

    •    من ‌آن‌ بنده ‌ام‌ ‌كه‌ دليرانه ‌در‌ برابرت گناه كرده ام.
    •    منم آنكه ‌از‌ روى قصد معصيت كردم.
    •    منم آنكه زشتى هايم ‌را‌ ‌بر‌ ‌تو‌ آشكار ‌و‌ ‌از‌ بندگانت نهان داشتم.
    •    منم آنكه ‌از‌ بندگانت ترسيده ‌و‌ خود ‌را‌ ‌از‌ ‌تو‌ ‌در‌ امان ديدم.
    •    منم آنكه ‌از‌ خشمت نهراسيده ‌و‌ ‌از‌ عذابت نترسيدم.
    •    منم آنكه ‌بر‌ خود ستم كردم.
    •    منم آنكه گروگان گرفتاريهاى خويشم.
    •    منم آنكه ‌از‌ شرم ‌و‌ حيا بهره ‌اى‌ نبرده ام.
    •    منم آنكه گرفتار رنجى ديرينم.
    •    بار خدايا، ‌تو‌ ‌را‌ سوگند ‌مى‌ دهم، ‌به‌ ‌حق‌ آنكه ‌وى‌ ‌را‌ ‌از‌ ميان آفريدگانت برگزيده اى، ‌به‌ آنكه ‌وى‌ ‌را‌ براى خويش پسنديده اى، ‌به‌ ‌حق‌ آنكه ‌از‌ ميان بندگانت اختيار كرده اى، ‌و‌ ‌به‌ آنكه ‌وى‌ ‌را‌ براى انجام فرمانت ممتاز ساخته اى، ‌به‌ ‌حق‌ كسى ‌كه‌ فرمانبرداريش ‌را‌ ‌به‌ فرمانبرداريت پيوسته اى، ‌و‌ ‌به‌ آنكه نافرمانيش ‌را‌ مانند نافرمانيت دانسته اى، ‌به‌ ‌حق‌ كسى ‌كه‌ دوستى ‌اش‌ ‌را‌ قرين دوستيت ساخته اى، ‌و‌ ‌آن‌ ‌كه‌ دشمنى ‌اش‌ ‌را‌ دشمنيت ‌بر‌ شمرده اى، ‌بر‌ ‌من‌ امروز خلعت عافيت پوشان چونان كسانى ‌كه‌ ‌از‌ بار گناه رها شده اند ‌و‌ ‌با‌ توجه ‌به‌ آمرزشت راه جسته اند.

    •    بار خدايا، ‌از‌ آنچه پرستندگان ‌و‌ مقربان ‌و‌ منزلت دارانت ‌را‌ نصيب ‌مى‌ دهى نصيبم ده.

    •    و مرا ‌از‌ خواص خود گردان، آنگونه ‌كه‌ وفا كنندگان ‌به‌ عهدت، رنج كشندگان ‌در‌ راهت، ‌و‌ تلاش كنندگان براى كسب خشنوديت ‌را‌ ‌به‌ جايگاه خواص خويش برآورى.

    •    و مرا بخاطر كوتاهى ‌در‌ بندگيت، ‌يا‌ تجاوز ‌از‌ حريم ‌و‌ احكامت، باز خواست مفرما.

    •    بار خدايا، مهلتم مده ‌تا‌ ‌به‌ تدريج سزاوار كيفرت گردم چونان كسى ‌كه‌ نعمتت ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ باز ‌مى‌ گرفت ‌و‌ ‌تو‌ ‌را‌ ‌هم‌ ‌در‌ نعمتى ‌كه‌ نصيب ‌من‌ ‌مى‌ ‌شد‌ شريك نمى دانست.

    •    بار خدايا، ‌از‌ خواب سنگين ‌بى‌ خبران، خواب آلودگى اسرافكاران، سرگردانى خوارشدگان، بيدارم كن.

    •    دلم ‌را‌ ‌با‌ كارى بپيوند ‌ده‌ ‌كه‌ اطاعت كنندگان ‌را‌ بدان گماشته، عبادت كنندگان ‌را‌ بدان واداشته، ‌و‌ سهل انگاران ‌را‌ بدان ‌از‌ عذابت دور داشته اى.

    •    بار خدايا، ‌از‌ آنچه مرا ‌از‌ درگاهت دور ‌مى‌ دارد، ‌و‌ ميان ‌من‌ ‌و‌ بهره ‌ام‌ ‌از‌ فيضت فاصله ‌مى‌ اندازد، ‌و‌ مرا ‌از‌ تصميم براى حضور ‌در‌ پيشگاهت باز ‌مى‌ دارد، پناهم ده.

    •    بار خدايا، رااه نيكوكارى براى رضايت پايم نه، ‌و‌ راه پيشتازى ‌بر‌ انجام ‌آن‌ ‌را‌ ‌از‌ ‌آن‌ راه ‌كه‌ خود فرموده ‌اى‌ نشانم ده، ‌و‌ تلاش براى رسيدن بدان را، آنگونه ‌كه‌ خود خواسته ‌اى‌ نصيبم ساز.

    •    بار خدايا، مرا ‌با‌ كسانى ‌كه‌ وعده ‌ى‌ عذابت ‌را‌ سبك انگارند.
    •    و ‌با‌ آنان ‌كه‌ آماج انتقامت هستند تباه مكن.
    •    و ‌با‌ منحرفان ‌از‌ راهت درهم مشكن.
    •    از گردابهاى فتنه ‌و‌ طوفان بلايا رهايم ساز، ‌و‌ مهلتم مده ‌كه‌ ‌به‌ غفلت ‌در‌ افتم باز.

    •    بار خدايا، ميان ‌من‌ ‌و‌ دشمنى ‌كه‌ ‌به‌ گمراهيم ‌در‌ اندازد، ‌و‌ هواى نفسم ‌را‌ هلاكم سازد، ‌و‌ زيانى ‌كه‌ فرويم گيرد خود حايل باش.

    •    و ‌از‌ ‌من‌ همانند كسى ‌كه‌ ‌پس‌ ‌از‌ خشمت، ‌از‌ ‌او‌ خشنود نگشته ‌اى‌ روى مگردان.

    •    مرا ‌از‌ خويش مأيوس مساز ‌كه‌ نوميدى ‌از‌ رحمتت ‌با‌ ‌من‌ شود دمساز.
    •    بار خدايا، چندانم مبخش ‌كه‌ فراتر ‌از‌ توانم باشد، ‌و‌ زير بار محببت فرومانم.

    •    رهايم مساز چونان كسى ‌كه‌ ‌در‌ ‌او‌ خير نيست، ‌و‌ ‌تو‌ ‌را‌ ‌به‌ ‌او‌ نيازى نيست، ‌و‌ براى ‌وى‌ راه بازگشتى نيست.

    •    بدورم مينداز، چونان كسى ‌كه‌ ‌از‌ چشم نگهداريت افتاده، ‌و‌ ‌وى‌ ‌را‌ شوربختى ‌و‌ خوارى فرا گرفته، بلكه دستم ‌را‌ بگير ‌تا‌ همانند افتادگان نيافتم، چون ‌گم‌ گشتگان نهراسم، چون فريب خوردگان نلغزم، ‌و‌ ‌در‌ گرداب هلاك شوندگان سرنگون نشوم.

    •    بار خدايا، ‌از‌ بلايايى ‌كه‌ اصناف غلامان ‌و‌ كنيزانت ‌را‌ بدان مبتلا كرده ‌اى‌ سلامتى ‌ام‌ ده، ‌و‌ ‌به‌ مقام كسى رسان ‌كه‌ مورد عنايت توست همواره، كسى ‌كه‌ نعمتش داده اى، ‌از‌ ‌وى‌ خشنود بوده اى، شرافتمندانه زندگيش بخشيده اى، ‌و‌ سعادتمندانه جانش ‌را‌ گرفته اى.

    •    بار خدايا، ‌دل‌ بركندن ‌از‌ آنچه حسناتم ‌را‌ ‌بى‌ ارج ‌مى‌ سازد ‌و‌ بركاتم ‌را‌ ‌از‌ بين ‌مى‌ برد، گردنبند گردنم گردان.

    •    بار خدايا، بيزارى ‌از‌ زشتى گناهان، ‌و‌ رسوايى معاصى ‌را‌ شعار قلبم ساز.

    •    و مرا ‌از‌ كارهايى ‌كه‌ ‌از‌ ‌من‌ ‌جز‌ بدان خشنود نمى گردى، ‌به‌ كارهايى ‌كه‌ ‌جز‌ ‌با‌ ياريت ‌به‌ دست نمى آيد، سرگرم مساز.

    •    بار خدايا، دوستى اين دنياى سفله ‌را‌ ‌كه‌ مار ‌از‌ آنچه نزد توست باز ‌مى‌ دارد، ‌و‌ براى آمدن ‌به‌ سويت ‌سد‌ راه ‌مى‌ گردد، ‌و‌ ‌از‌ تقرب ‌به‌ درگاهت غافلم ‌مى‌ سازد، ‌از‌ دلم ‌بر‌ كن.

    •    بار خدايا، ‌به‌ راز ‌و‌ نياز ‌و‌ مناجات تنهايى ‌در‌ ‌شب‌ ‌و‌ روز بيارايم.
    •    و مرا عصمتى بخش ‌كه‌ ‌به‌ مقام خوف ‌از‌ ‌تو‌ نزديكم سازد، ‌و‌ ‌از‌ ارتكاب حرام بازم دارد، ‌و‌ ‌از‌ چنگال گناهان بزرگ رهاييم بخشد.

    •    بار خدايا، ‌از‌ كثافت گناهان بپالايم، ‌به‌ آلودكى خطاها ميالايم، جامه ‌ى‌ تندرستى بپوشانم، ‌به‌ رداى عافيت بيارايم، ‌به‌ نعمت هاى فراوانت بنوازم، احسان ‌و‌ بخششت ‌را‌ ‌پى‌ ‌در‌ ‌پى‌ ‌به‌ ‌من‌ بنما.

    •    به توفيق ‌و‌ راهنماييت ياريم فرما، ‌به‌ نيت شايسته، گفتار پسنديده ‌و‌ كردار بايسته موفقم دار، ‌و‌ مرا ‌به‌ نيرو ‌و‌ قوتم بدون نيرو ‌و‌ قوتت فرو مگذار.

    •    بار خدايا، ‌آن‌ روز ‌كه‌ براى ديدارت ‌از‌ گورم برمى انگيزى ‌به‌ خوارى ‌ام‌ مكشان، ‌و‌ برابر دوستانت ‌بى‌ مقدارم مكن، يادت ‌را‌ ‌از‌ يادم مبر، زبان سپاسگزاريت ‌را‌ ‌از‌ ‌من‌ مگير، بلكه ‌در‌ حالات ‌بى‌ خبرى، آنگاه ‌كه‌ نادانان ‌از‌ سپاس نعمت هايت ‌بى‌ خبرند، شكر ‌و‌ سپاست ‌را‌ ‌بر‌ زبانم روان گردان، ‌و‌ ‌به‌ ‌من‌ الهام ‌كن‌ ‌كه‌ بدانچه عطايم كرده اى، سپاست گويم، بدان خوبى ‌ها‌ ‌كه‌ مرا بخشيده ‌اى‌ معترف گردم.

    •    بار خدايا، علاقه ‌ام‌ ‌را‌ ‌به‌ خود فراتر ‌از‌ علاقه علاقه مندان گردان، ‌و‌ سپاسم ‌را‌ ‌به‌ سپاسى فراتر ‌از‌ سپاس سپاسگزاران رسان.

    •    به هنگام نيازمنديم ‌به‌ ‌تو‌ خوارم، ‌و‌ بدان اعمال كه- ‌از‌ روى خود پسندى- ‌به‌ درگاهت آورده ‌ام‌ تباهم مكن ‌و‌ مرا چونان دشمنانت ‌از‌ درگهت مران، ‌كه‌ ‌من‌ ‌در‌ برابرت تسليمم، حجت ‌را‌ ‌از‌ ‌آن‌ ‌تو‌ ‌مى‌ دانم، ‌تو‌ ‌به‌ بخشايش سزاوارترى، ‌به‌ نيكى عادت دارى، پرهيزگارى ‌را‌ سزاوارى ‌و‌ همواره آموزگارى، ‌تو‌ ‌به‌ بخشايش سزاوارترى ‌تا‌ ‌به‌ عقوبت كردن، توبه پوشاندن نزديكترى ‌تا‌ ‌به‌ افشا ساختن.

    •    بار خدايا، مرا ‌به‌ زندگى پاكيزه زنده بدار ‌تا‌ زندگانيم بدانچه ‌مى‌ خواهم بپيوندد، ‌و‌ بدانچه دوست ‌مى‌ دارم پايان يابد، چندان ‌كه‌ آنچه ‌را‌ ناخوشايند توست انجام ندهم، ‌و‌ آنچه ‌را‌ مورد نهى توست مرتكب نشوم، ‌از‌ ‌تو‌ ‌مى‌ خواهم مرا همانند كسانى ‌كه‌ نورشان ‌در‌ برابرشان ‌و‌ ‌در‌ سمت راستشان ‌در‌ حركت است بميرانى.

    •    و مرا ‌در‌ برابر خود خوار ‌و‌ نزد بندگانت عزيز گردانى، ‌و‌ مرا چون ‌با‌ ‌تو‌ تنها باشم فروتن، نزد بندگانت سرافراز، ‌و‌ ‌از‌ كسى ‌كه‌ ‌از‌ ‌من‌ ‌بى‌ نياز است ‌بى‌ نياز فرمايى.
    •    بار خدايا، ‌بر‌ فقر ‌و‌ نيازم ‌به‌ درگاهت بيفزا.
    •    و ‌از‌ شماتت دشمنان ‌و‌ پيشامد اندوهبار ‌و‌ خوارى ‌و‌ رنج، ‌در‌ پناهت دار، ‌و‌ ‌از‌ آنچه ‌از‌ ‌من‌ آگاهى چشم فرو پوش، چونان كسى ‌كه‌ اگر بردباريش نبود ‌بر‌ انتقام توانا بود، ‌و‌ ‌به‌ سختى كيفر ‌مى‌ داد ‌در‌ صورتى ‌كه‌ راه مدارا نمى پيمود.

    •    بار خدايا، هرگاه بخواهى ‌بر‌ مردمى فتنه ‌يا‌ بلايى فرود آرى، مرا ‌كه‌ ‌به‌ ‌تو‌ پناه جسته ‌ام‌ ‌از‌ ‌آن‌ وارهان، ‌و‌ همچنان ‌كه‌ ‌در‌ اين دنيا ‌بر‌ جايگاه رسوايان برپايم نداشتى، ‌در‌ ‌آن‌ دنيا نيز ‌به‌ جايگاه رسوايان فرايم مخوان.

    •    و نعمت هاى اين جهان ‌را‌ ‌با‌ نعمت هاى ‌آن‌ جهان ‌و‌ بهره هاى ديرين ‌را‌ ‌با‌ بهره هاى نوين ‌تو‌ امان گردان.
    •    عمرم ‌را‌ چندان دراز مكن ‌كه‌ دلم سختى يابد، ‌و‌ ‌بر‌ ‌من‌ حادثه ‌اى‌ سنگين فرو مفرست ‌كه‌ بزرگيم فرو ريزد، مرا ‌به‌ مذلتى مكشان ‌كه‌ منزلتم كوچك شود، ‌يا‌ نقيصه ‌اى‌ ‌كه‌ مرتبتم ناشناخته فرو ماند.

    •    بار خدايا، چندان مترسانم ‌كه‌ ترسم نااميدم سازد، ‌و‌ چنان بيمم مده ‌كه‌ وحشت ‌بر‌ دلم چيرگى يابد، چنان ‌كن‌ ‌كه‌ ترسم ‌از‌ عذابت، وحشتم ‌از‌ مهلت دادن ‌و‌ انذارت، ‌و‌ دهشتم ‌به‌ هنگام تلاوت آيه هايت باشد.

    •    بار خدايا، شبم ‌را‌ ‌با‌ بيدارى براى عبادتت، تنهايى ‌ام‌ ‌را‌ ‌با‌ ‌شب‌ زنده دارى ‌و‌ مناجاتت، بريدن ‌از‌ ديگران ‌ام‌ ‌را‌ ‌با‌ انس ‌به‌ درگاهت، آبادان دار، ‌و‌ ‌با‌ آوردن حوايج ‌به‌ پيشگاهت ‌و‌ درخواست مداوم براى رهايى ‌از‌ آتشت ‌از‌ دوزخى ‌كه‌ گنهكاران ‌در‌ آنند ‌بر‌ كنارم دار.

    •    بار خدايا، مرا سرگردان ‌در‌ سركشيم فرو مگذار، ‌و‌ ‌تا‌ زنده ‌ام‌ ‌در‌ گرداب ‌بى‌ خبرى غرقه ‌ام‌ مدار، هرگز مباد ‌كه‌ پند آموزان ‌از‌ زندگى ‌ام‌ پند آموزند، ‌و‌ عبرت گيران ‌از‌ سرنوشتم عبرت گيرند نگرندگان ‌با‌ الگو قرار دادنم ‌به‌ گمراهى روند.
    •    بار خدايا، ‌در‌ زمره ‌ى‌ كسانى ‌كه‌ نيرنگشان ‌مى‌ زنى نيرنگم مزن، ديگرى ‌را‌ ‌به‌ جايم مگزين، نامم ‌را‌ ناخوشايند مساز، تنم ‌را‌ ‌به‌ باژگويى مينداز، مضحكه ‌ى‌ آفريدگانت مگردانم، ‌و‌ ‌به‌ سخرگيم ‌از‌ درگاهت مرانم، چنان ‌كن‌ ‌كه‌ همواره ‌در‌ جستجوى خشنوديت باشم، ‌و‌ تنها ‌به‌ كيفر رساندن دشمنانت ‌را‌ ‌پى‌ گيرم.

    •    بار خدايا، گوارايى عفوت، شيرينى رحمتت ‌و‌ روح ‌و‌ ريحانت ‌و‌ بهشت نعيمت ‌را‌ ارزانيم دار، ‌و‌ مزه ‌ى‌ فارغ ساختن وقت براى آنچه دوست دارى ‌را‌ ‌در‌ كامم گذار، ‌و‌ طعم تلاش ‌در‌ راهت ‌و‌ آنچه موجب تقرب ‌به‌ توست ‌را‌ ‌در‌ دهانم خوش دار، ‌و‌ ‌به‌ تحفه ‌اى‌ ‌از‌ تحفه هايت سرافرازم دار.

    •    بار خدايا، سودايم ‌را‌ سودمند ‌و‌ بازگشتم ‌را‌ غير زيانمندساز ‌و‌ بيم مقام ‌و‌ شوق ديدارت ‌را‌ ‌در‌ دلم انداز، ‌و‌ مرا ‌به‌ توبه ‌اى‌ ‌بى‌ بازگشت ‌كه‌ ‌پس‌ ‌از‌ آن، ‌نه‌ گناه كوچك ‌بر‌ ‌جا‌ ماند ‌نه‌ گناه بزرگ، ‌نه‌ گناه آشكار ‌نه‌ نهان، موفق دار.

    •    خداوندا، كينه ‌ى‌ مؤمنان ‌را‌ ‌از‌ سينه ‌ام‌ ‌بر‌ كن، مهر فروتنان ‌را‌ ‌در‌ دلم افكن، چون ديگر شايستگان دانم، ‌و‌ ‌به‌ زيور پرهيزگاران بيارايم، نام نيكم ‌را‌ ‌بر‌ زبان آيندگان انداز، ‌و‌ ‌در‌ ميان معاصران بگردانم بلند آواز، ‌و‌ ‌بر‌ آورم ‌در‌ عرصه پيشتازان ‌در‌ پرواز.

    •    بار خدايا، نعمت هايت ‌را‌ ‌بر‌ ‌من‌ فرو بار، ‌و‌ كرامتهايت ‌را‌ ‌پى‌ ‌در‌ ‌پى‌ ارزانيم دار، دستانم ‌را‌ ‌از‌ مواهبت پرساز، ‌و‌ مرا ‌با‌ عطاياى كرامت مندت نما دمساز، ‌در‌ بهشتى ‌كه‌ براى برگزيدگانت آراسته اى، ‌در‌ كنار پاكيزه ترين دوستانت جايم ده، ‌و‌ ‌با‌ لباسهاى كرامت ‌كه‌ ‌بر‌ تنم پوشانده ‌اى‌ ‌در‌ منازلى ‌كه‌ براى اوليائت آماده ساخته ‌اى‌ مكانم ده.

    •    و نزد خود ‌در‌ جايگاهى مطمئن ‌كه‌ ‌در‌ ‌آن‌ آرامش يابم، ‌و‌ مكانى ‌كه‌ ‌در‌ ‌آن‌ مسكن گزينم ‌و‌ چشم روشنى يابم، جايگاهم ده.
    •    خداوندا، مجازاتم ‌را‌ ‌با‌ گناهان بزرگى ‌كه‌ مرتكب شده ‌ام‌ يكسان مساز، ‌و‌ روزى ‌كه‌ نهان ‌ها‌ آشكار ‌مى‌ شود ‌به‌ هلاكتم مينداز، هرگونه ترديد ‌و‌ شبهه ‌را‌ ‌از‌ دلم بزداى، ‌و‌ ‌از‌ دروازه هاى رحمتت راهى ‌به‌ ‌حق‌ برايم بگشاى، ‌از‌ مواهب نعمت هايت نصيبم رابيفزا، ‌و‌ ‌به‌ فضلت بهره ‌ام‌ ‌را‌ ‌از‌ احسانت فراوان فرما.

    •    بار خدايا، دلم ‌را‌ بدانچه نزد توست مطمئن گردان، ‌و‌ قصدم ‌را‌ بدان سو ‌كه‌ خشنوديت ‌در‌ ‌آن‌ است بران، ‌و‌ مرا ‌به‌ كارى ‌كه‌ نزديكانت ‌را‌ بدان ‌مى‌ گمارى برانگيزان.
    •    بار خدايا، آنگاه ‌كه‌ خردها ‌در‌ ‌بى‌ خبرى فرو ‌مى‌ مانند، دلم ‌را‌ ‌از‌ پرستشت سيراب نما، ‌و‌ ‌بى‌ نيازى، ‌و‌ پاكدامنى، آسايش، ‌بى‌ گزندى، تندرستى، روزى فراخى ‌و‌ آرامش ‌و‌ عافيت ‌را‌ نصيبم فرما.

    •    نيكى هايم ‌را‌ بخاطر آميختگى ‌با‌ معصيت ‌ها‌ ‌و‌ مناجاتهاى نهانم ‌را‌ ‌با‌ خيالات ناپسندى ‌كه‌ ‌بر‌ دلم ‌مى‌ فرستى، تباه مساز.
    •    بار خدايا، آبرويم ‌را‌ نگهدار ‌كه‌ چيزى ‌از‌ مردم زمانه نخواهم، ‌و‌ بازم دار ‌كه‌ دست نياز سوى تبهكاران آرم.

    •    پشتيبان ستمگران نگردانم، ‌و‌ بازم دار ‌كه‌ ‌با‌ آنان ‌در‌ نابودى كتابت همدستى ‌يا‌ همدلى كنم، ‌از‌ ‌آن‌ سو ‌كه‌ نمى دانم ‌و‌ ‌از‌ ‌هر‌ گزندى نگهدارم، ‌و‌ درهاى توبه ‌و‌ رحمت ‌و‌ مهربانى ‌و‌ روزى فراخت ‌را‌ ‌به‌ رويم بگشاى، ‌كه‌ ‌من‌ ‌از‌ آنانم ‌كه‌ ‌به‌ درگاهت مشتاق اند، ‌و‌ نعمتت ‌را‌ ‌بر‌ ‌من‌ ‌به‌ كمال رسان، ‌كه‌ ‌تو‌ بهترين كسانى ‌كه‌ نعمت بخشند.

    •    و آنچه ‌از‌ عمرم ‌به‌ ‌جا‌ مانده، براى كسب خشنوديت ‌در‌ ‌حج‌ ‌و‌ عمره سپرى گردان، ‌اى‌ پروردگار جهانيان. درود خدا ‌بر‌ محمد ‌و‌ خاندانش باد ‌كه‌ پاكيزگان ‌و‌ پاكانند، ‌و‌ سلام ‌او‌ براى هميشه ‌بر‌ ‌او‌ ‌و‌ ‌بر‌ ايشان باد.

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :