صحيفه سجاديه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
 
  • از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ تضرع ‌و‌ زارى ‌و‌ خضوع ‌و‌ فروتنى   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ تضرع ‌و‌ زارى ‌و‌ خضوع ‌و‌ فروتنى

    ̶    اى خداى من‌ تو‌ را‌ سپاس مى گزارم ‌و‌ تو‌ براى (هر) سپاس سزاوارى، در‌ برابر احسان نيكويت به‌ من‌ ‌و‌ فراوانى نعمتهايت بر‌ من، ‌و‌ بسيارى بخششهايت درباره ‌ى‌ من، ‌و‌ بر‌ رحمت ‌و‌ مهربانيت كه‌ مرا با‌ ‌آن (بر ديگران) برترى داده اى، ‌و‌ بر‌ نعمتت كه‌ بر‌ من‌ تمام گردانيدى، پس‌ حقا كه‌ درباره ‌ى‌ من‌ احسان كرده اى آنچه كه‌ شكر ‌و‌ سپاس من‌ از‌ ‌آن عاجز است 

    ̶    و اگر احسان ‌و‌ نيكى تو‌ به‌ من‌ ‌و‌ فراوانى نعمتهايت بر‌ من‌ نمى بود فراهم آوردن بهره ام ‌و‌ اصلاح ‌و‌ نيكو گردانيدن خود را‌ نمى يافتم، ولى تو‌ درباره ‌ى‌ من‌ به‌ احسان ‌و‌ نيكى آغاز نمودى ‌و‌ كفايت ‌و‌ بى نيازى را‌ (از ديگرى) در‌ همه ‌ى‌ كارهايم روزيم ساختى، ‌و‌ رنج ‌و‌ بلا ‌و‌ گرفتارى را‌ از‌ من‌ برگرداندى، ‌و‌ قضاء ‌و‌ قدر (حكم ‌و‌ فرمان) ترسناك (خود) را‌ از‌ من‌ بازداشتى،

    ̶    اى خداى من‌ چه بسا بلاء ‌و‌ گرفتارى رنج آورى را‌ كه‌ از‌ من‌ برگرداندى، ‌و‌ چه بسا نعمت فراوانى كه‌ چشمم را‌ به‌ ‌آن روشن كردى، ‌و‌ چه بسا احسان بزرگ كه‌ مر تو‌ را‌ است نزد من‌ است!!

    ̶    توئى كه‌ هنگام بيچارگى دعا ‌و‌ درخواست مرا پذيرفتى، ‌و‌ هنگام افتادن (در گناه) از‌ لغزشم درگذشتى، ‌و‌ از‌ دشمنان آنچه كه‌ از‌ راه ظلم ‌و‌ ستم از‌ من‌ گرفتند بازستاندى 

    ̶    اى خداى من‌ هنگامى كه‌ از‌ تو‌ (چيزى) درخواست كردم تو‌ را‌ بخيل نديدم، ‌و‌ هنگامى كه‌ تو‌ را‌ اراده كردم گرفته نيافتم، بلكه تو‌ را‌ براى دعا ‌و‌ درخواستم شنونده ‌و‌ براى خواسته هايم بخشنده يافتم ‌و‌ در‌ هر‌ حال ‌و‌ چگونگى از‌ حالم ‌و‌ هر‌ زمان ‌و‌ روزگارى از‌ زمانم نعمتهايت را‌ درباره ‌ى‌ خود فراوان يافتم، از‌ اين رو‌ تو‌ نزد من‌ ستوده ‌و‌ احسانت پيش من‌ نيكو است

    ̶    جانم (از راه عقل) ‌و‌ زبانم (از راه ستايش) ‌و‌ عقلم (از راه اعتقاد) ترا سپاسگزارند، سپاسى كه‌ تمام ‌و‌ كامل باشد ‌و‌ به‌ اصل سپاس رسد، سپاسى كه‌ منتهى ‌و‌ پايان رضاى تو‌ از‌ من‌ باشد، پس‌ مرا از‌ خشم خود رهائى ده‌ 

    ̶    اى پناه من‌ هنگامى كه‌ راهها (و گرايشها) مرا به‌ رنج انداخته، ‌و‌ اى گذرنده از‌ لغزش من، كه‌ اگر پرده پوشى تو‌ درباره ‌ى‌ من‌ از‌ آنچه (گناهانم كه) از‌ ‌آن شرم آيد نمى بود هر‌ آينه از‌ رسواشدگان مى بودم، ‌و‌ اى توانائى دهنده به‌ يارى كردن كه‌ اگر مرا يارى كردن تو‌ نمى بود هر‌ آينه از‌ شكست خوردگان مى بودم، ‌و‌ اى كسى كه‌ پادشاهان براى او‌ يوغ ذلت ‌و‌ خوارى بر‌ گردنهاشان نهاده اند، ‌و‌ آنان از‌ غلبه ‌و‌ اقتدارهاى او‌ ترسانند، ‌و‌ اى سزاوار پرهيزگارى، ‌و‌ اى كسى كه‌ مر او‌ را‌ است نامهاى نيكو از‌ تو‌ مى خواهم كه‌ از‌ من‌ درگذرى، ‌و‌ مرا بيامرزى، زيرا من‌ بى گناه نيستم كه‌ عذر آورم ‌و‌ نيرومند نيستم كه‌ غالب ‌و‌ پيروز گردم، ‌و‌ مرا گريزگاهى نيست كه‌ بگريزم،

    ̶    و از‌ تو‌ مى خواهم كه‌ از‌ لغزشهايم درگذرى، ‌و‌ به‌ درگاه تو‌ عذر ‌و‌ پوزش مى جويم از‌ ‌آن گناهانم كه‌ مرا حبس ‌و‌ گرفتار كرده ‌و‌ بر‌ من‌ احاطه نموده اند پس‌ هلاك ‌و‌ تباهم ساخته اند از‌ آنها به‌ سوى تو‌ گريخته ام- پروردگارا- در‌ حاليكه توبه كننده ام توبه ام را‌ بپذير، پناه آورنده ام پس‌ پناهم ده، زينهار جوينده ام پس‌ خوارم منما، سائلم پس‌ مرا محروم مفرما، (به رشته ‌ى‌ رحمت تو) چنگ زننده ام پس‌ مرا به‌ خود وامگذار، ‌و‌ درخواست كننده ام پس‌ نوميدم باز مگردان،

    ̶    تو را‌ خواندم اى پروردگار من‌ در‌ حاليكه درويش زارى كننده ترسان هراسان بيمناك بى چيز ‌و‌ بيچاره ‌ى‌ درگاه توام،

    ̶    به سوى تو‌ شكايت مى كنم اى معبود من‌ ناتوانيم را‌ از‌ شتاب به‌ آنچه (نعمتهائى كه‌ در‌ آخرت) به‌ دوستانت وعده داده اى ‌و‌ از‌ دورى نمودن از‌ آنچه دشمنانت را‌ به‌ ‌آن بيم داده اى، ‌و‌ شكايت مى كنم از‌ بسيارى اندوههايم ‌و‌ از‌ وسوسه ‌و‌ بد انديشيدنم،

    ̶    اى خداى من‌ به‌ سبب (بدى) اندرونم مرا رسوا نكردى ‌و‌ به‌ وسيله ‌ى‌ گناهانم هلاكم ننمودى، تو‌ را‌ مى خوانم پس‌ (دعاى) مرا مى پذيرى ‌و‌ اگر چه هنگامى تو‌ مرا مى خوانى من‌ (در اطاعت) كندم ‌و‌ هر‌ حاجت ‌و‌ خواسته اى كه‌ مى خواهم از‌ تو‌ درخواست مى نمايم، ‌و‌ هر‌ كجا كه‌ هستم راز خود را‌ پيش تو‌ مى گذارم، (از اين رو) جز تو‌ را‌ نمى خوانم، ‌و‌ به‌ جز تو‌ اميد ندارم،

    ̶    قبول مى كنم اجابت مى كنم تو‌ را‌ (زيرا) مى شنوى كسى را‌ كه‌ نزد تو‌ شكايت كند، ‌و‌ رومى آورى به‌ كسى كه‌ بر‌ تو‌ اعتماد كند، ‌و‌ ميرهانى هر‌ كه‌ را‌ كه‌ به‌ (رشته ى) تو‌ دست آويزد، ‌و‌ غم ‌و‌ اندوه را‌ دور مى سازى از‌ هر‌ كه‌ به‌ تو‌ پناه آورد،

    ̶    اى خداى من‌ پس‌ مرا به‌ سبب ناسپاسيم از‌ خير ‌و‌ نيكى آخرت ‌و‌ دنيا نوميدم مگردان ‌و‌ گناهانم را‌ كه‌ تو‌ مى دانى بيامرز،

    ̶    اگر عذاب كنى پس‌ (از راه عدل است زيرا) من‌ (به سبب نافرمانى) ستمكار مقصر تباه كننده گناهكار كوتاهى كننده واگذارنده اهمال كننده ‌ى‌ بهره ‌ى‌ خود هستم، ‌و‌ اگر بيامرزى (از راه احسان) تو‌ مهربانترين مهربانانى

     
     
  • مطالب مرتبط
  • سند صحيفه
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ درخواست دور گردانيدن اندوهها (از خدا)
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ خضوع ‌و‌ فروتنى براى خداى توانا ‌و‌ بزرگ
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ اصرار به‌ (درخواست از) خداى تعالى
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ ترس (از خداى تعالى)
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ دور ساختن مكر ‌و‌ فريب دشمنان ‌و‌ بازگردانيدن سختى ايشان
    از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى (عيد قربان كه‌ دهم ماه ذى الحجه است) ‌و‌ روز جمعه
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ روز عرفه (نهم ماه ذى الحجه)
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ روز فطر ‌و‌ در‌ روز جمعه هنگامى كه‌ نماز ‌آن را‌ بجا مى آورد رو‌ به‌ قبله مى ايستاد ‌و‌ مى گفت
    از دعاهاى امام عليه السلام است درباره ‌ى‌ وداع ‌و‌ بدرود ماه رمضان
    از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه‌ ماه رمضان مى رسيد
    از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه‌ به‌ هلال ‌و‌ ماه نو نگاه مى كرد
    از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام ختم كردن قرآن
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ درخواست پرده پوشى ‌و‌ حفظ ‌و‌ نگهدارى
    از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه‌ خبر مرگ كسى به‌ او‌ مى رسيد يا‌ ياد مردن مى نمود
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ درخواست عفو ‌و‌ گذشت ‌و‌ رحمت ‌و‌ مهربانى (از خدا)
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ عذرخواهى از‌ دادخواهيهاى مردم ‌و‌ از‌ كوتاهى در‌ حقوق ايشان ‌و‌ در‌ آزادى از‌ آتش (به وسيله ‌ى‌ توبه)
    از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه‌ به‌ ناتوانى از‌ بجا آوردن شكر ‌و‌ سپاس اقرار مى نمود
    از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه‌ به‌ ابر ‌و‌ برق نگاه مى كرد ‌و‌ بانگ رعد را‌ مى شنيد
    از دعاهاى امام عليه السلام است در‌ خوشنودى (به قضا ‌و‌ قدر) هنگامى كه‌ به‌ اهل دنيا نگاه مى كرد  
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :