امام باقر علیه السلام فرمود: ‏

من و گروهی از مردم در حضور پدرم امام سجاد علیه السلام نشسته بودیم كه ناگهان ‏آهویی از صحرا آمد و در چند قدمی پدرم ایستاد و ناله كرد. ‏

حاضران به پدرم گفتند: چه می‏گوید؟ ‏

پدرم فرمود: می‏گوید: بچه‏ام را فلانی صید كرده، از روز گذشته تا حال شیرنخورده، ‏خواهش می‏كنم آن را از او گرفته نزد من بیاور تا به او شیر بدهم. ‏

امام سجاد علیه السلام شخصی را نزد صیاد فرستاد و به او پیام داد آن بچه آهو را بیاور. ‏وقتی آورد، آهوی مادر تا بچه‏اش را دید، چند بار دست‏هایش را به زمین كوبید و آه جانكاه ‏و غم‏انگیزی كشید و بچه‏اش را شیر داد. ‏

سپس امام سجاد علیه السلام از صیاد خواهش كرد كه بچه آهو را آزاد كند، صیاد قبول ‏كرد. امام بچه را از او گرفت و به مادرش بخشید، آهو با همهمه خود سخنی گفت و ‏همراه بچه‏اش به سوی صحرا روان شد. ‏

حاضران به امام سجاد علیه السلام گفتند: آهو چه گفت؟ امام فرمود: ‏

‏«برای شما در پیشگاه خدا دعا كرد و پاداش نیك طلبید».

بحارالانوار، ج 45، ص 30. ‏