در مواجهه با مرگ
̶ بار خدايا! درود بر محمد و خاندان وى، و ما را از درازى آرزو در امان دار و با مبادرت به عمل راستين عرصه را بر آرزوها تنگ فرما تا آنجا كه ديگر اين آرزو در سر نپزيم كه ساعتى را پس از ساعت ديگر به پايان رسانيم و روزى را به روز ديگر يا نفسى را به نفس ديگر پيوند زنيم و گامى از پى گام ديگر برداريم
̶ و ما را از غرور آرزو سالم و از شرور آن ايمن و مرگ را در برابر چشم همه ما همواره حاضر بدار و ياد آورى آن را براى ما يك روز در ميان مفرما
̶ و از كردارهاى نيك آنچنان سرمايه اى به ما ده كه وعده ى وصل تو را دير انگاريم و براى بازگشت به سوى تو شتابزدگى به خرج دهيم، به گونه اى كه مرگ براى ما انسگاهى شود كه با آن انس يابيم و الفتگاهى گردد كه به سوى او شوق ورزيم و خويشاوندى شود كه نزديك شدن به او را از دل خواهان باشيم،
̶ پس هر زمان كه مرگ را بر ما وارد ساختى و بر ما فرود آوردى ما را از ديدارش چون بر خورد با آشناى قديمى نيكبخت فرما و در مهمانيش ما را بدبخت مساز و از ديدارش ما را غمزده مكن و آن را درى از درهاى مغفرت و كليدى از كليدهاى رحمتت قرار ده.
̶ ما را چنان بميران كه در شمار هدايت يافتگان باشيم و در زمره ى فرمان برداران بى اكراه و توبه كاران غير عاصى محسوب شويم، نه آنهايى كه در ارتكاب گناه اصرار مى ورزند. اى ضامن پاداش نيكوكاران و اى به صلاح آورنده ى اهل فساد.