نيايش در پناه بردن به سوى خداى تعالى
̶ بار الها! اگر اراده كنى كه ما را عفو كنى از فضل توست و اگر خواهى ما را شكنجه كنى به حكم عدل توست.
̶ بر ما منت گذار و عفو خود را بر ما ارزانى دار و با گذشت خويش ما را از عذاب خود ايمن فرما، چرا كه ما تاب تحمل داد تو را نداريم و بى يارى گذشت تو براى هيچ كس از ما رهايى نيست.
̶ اى بى نياز بى نيازان! اينك ما بندگان بر درت ايستاده ايم و من از همه نيازمندان تو نيازمندترم. پس به گشايش خويش بينوايى ما را جبران فرما و با امتناع خود اميد ما را مبر و گرنه آن را كه به اميد نيك بختى روى به تو آورده سيه روزگار ساخته اى و آن كس را كه از فضل تو يارى جسته محروم گردانيده اى.
̶ و در اين صورت روى به سوى كه آوريم و از درگاه تو به كدام در روى كنيم؟ پاكا كه تويى! ما همان بيچارگانيم كه اجابت آنها را واجب گردانيده اى و همان تيره حالانيم كه بدانها وعده ى گشايش حال داده اى و
̶ در حقيقت برازنده ترين چيزها از مشيت تو و در خورتر كارها براى تو، كه شايسته ى عظمت توست، همان رحمت است نسبت به آن كه از تو طلب رحمت نمايد و فريادرسى است براى كسى كه از تو فرياد رسى كند، پس بر زارى ما به سوى خود رحمت آور و چون سر بر درگاهت سوده ايم ما را بى نياز فرما.
̶ بار خدايا! چون شيطان كه از وى در معصيت تو پيروى كرديم به ما سركوب زد، پس، درود بر محمد و خاندان وى، و اينك كه به پاس طاعت از تو از او دل بركنده و به جانب تو آمده ايم، او را بر ما مجال سركوب مده!